BEHEALTH

beZORGdheid

Het was een dag vol inzichten en mijmeringen …

Mijn nieuwe job binnen de eerste lijn laat me absoluut andere kanten van de zorg zien. Zorg die onlosmakelijk met welzijn verbonden is.

Ik stel me zaken in vraag waar ik de voorbije 20 jaar geen enkele notie van had. Het is confronterend. We leven en werken allemaal zo in ons eigen ‘enge’ wereldje, waar we allemaal op zoek zijn om het goede te doen met de beste bedoelingen.

Gisteren lokte ik een discussie uit op Twitter met een vraag rond het inrichten van medicatiebanken. Iedereen kent het fenomeen, de arts schrijft medicatie voor en om 101 redenen stoppen we de inname voortijdig en blijft er dure medicatie in de kast liggen om uiteindelijk eenmaal over datum in de vuilnisbak te belanden. Tegelijkertijd zijn er zoveel mensen die iedere dag het eten uit hun mond moeten sparen om hun levensnoodzakelijke medicatie te kunnen betalen.

Maar ik leerde dat dit in kader van de medicatieveiligheid helemaal niet kan en mag. Blijkbaar worden er miljoenen gepompt in systemen om de authenticiteit van de geneesmiddelen te garanderen. Daarnaast gooien we miljoenen euro’s aan ongebruikte medicatie weg en laten we onze kansarmen in de kou staan.

Als je weet dat ik in mijn job dagelijks bezig ben om zorg en welzijn naadloos met elkaar te verbinden, dan zie ik vandaag de dag toch vooral grote gaten tussen de naden door. Van overheidswege is er bereidheid met woorden, maar wanneer puntje bij paaltje komt, is het water nog heel diep.

De intenties zijn er, maar het uitwerken vraagt nog veel moed en durf. Want door allerlei verplichtingen, procedures en protocollen maken we het toch wel heel moeilijk om zorg en welzijn naadloos met elkaar te verbinden. Moeten we niet eens meer tegen de stroom in durven te varen tegen beter weten in?

Maar wat me vandaag ook al de ganse dag bezig houdt is de ontreddering die ik vanmiddag zag bij Kurt*.

Ik zat vanmiddag rustig met mijn collega te eten in het restaurant van het ziekenhuis toen ik plotseling hoorde, Liesbeth, Liesbeth, je bent toch Liesbeth hé.

Ik kijk opzij en kijk recht in het totaal ontredderde gezicht van Kurt. Kurt ken ik vanuit mijn vorige job als gespecialiseerd verpleegkundige waar hij één van de mensen was die ik begeleidde doorheen de ups en downs van zijn chronische darmziekte.

Hij is totaal het noorden kwijt, zijn papa kreeg gisteren kort na het landen op de luchthaven van Oostende een beroerte en werd overgebracht naar het ziekenhuis. We zijn een 20-tal uur verder en Kurt en zijn mama hebben een slapeloze nacht achter de rug en zitten vooral met heel veel vragen. De hamvraag blijft natuurlijk of de papa de beste zorgen krijgt en waar hem de beste toekomst op herstel geboden kan worden.

Ik voel het zo hard, hij klemt zich aan mij vast, ik degene die hem al vaker doorheen moeilijke periodes heen loodste, ben ook nu zijn reddingsboei. Hij verwacht antwoorden van mijn over een materie waar ik helemaal niet in thuis ben. Ik heb het gevoel dat ik niet veel kon betekenen voor Kurt, maar ik heb wel oprecht geluisterd naar zijn vragen, noden en bezorgdheden.

Helpen betekent niet altijd een pasklaar antwoord of oplossing aanbieden, maar er echt en oprecht zijn voor de ander als mensen onder elkaar. Meer kunnen we vaak niet doen, maar ik geloof wel dat dit een verschil kan maken. Ik kan je pijn en verdriet niet wegnemen, maar ik (h)erken wel je verdriet en angsten.

En ik besef eens te meer hoe belangrijk die echt menselijke relaties in de zorg zijn en dat over grenzen, instituten en jobinhoud heen. Praten en luisteren als professionele hulpverlener maar met de maturiteit van het leven. Praten en luisteren als de mens die je bent los van begrippen als professionele nabijheid en afstand. Want ik geloof dat ons buikgevoel de beste graadmeter is om zelf te bepalen hoe veraf of dichtbij we kunnen komen bij die ene mens die hulp nodig heeft.


*Kurt is een fictieve naam


Liesbeth –  07/02/2019

 

Een gedachte over “beZORGdheid”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s