BEFRIENDS

Er zijn zo van die dagen

Balanceren op een wankele koord …

Vandaag en eigenlijk ook gisteren al: overmand door een vreemd, leeg, waardeloos gevoel. Huilen of net niet, hyperventileren of net niet, controleverlies of net niet?

De voorbije weken was er tijd en ruimte voor elkaar, ontspanning, warme en diepgaande gesprekken, huilbuien en paniek, lachbuien en gekke momenten, onvoorwaardelijke vriendschap, … . Sinds gisteren opnieuw de realiteit: manlief is terug aan het werk van vroeg in de ochtend tot laat in de avond. Ik vind me traditiegetrouw terug in de back-up thuis. That’s it, of toch niet? Ik weet niet wat het is, een gevoel van eenzaamheid overmant me, en een verdomde angst voor verveling of zo.

En neen, ik heb geen enkele spijt van de beslissing om voor onbeperkte tijd mijn diverse engagementen op te geven. Het was absoluut noodzakelijk om niet verder te vluchten in een onmogelijk en onhoudbaar netwerk vol spanningen. Spanningen die ik niet alleen beleefde. Spanningen die we naast en met elkaar moesten trotseren. Wat ons de voorbije weken overkwam, waar we ongewild in rolden, het maakt het bijzonder duidelijk: neen … geen enkele spijt!

En neen, geen enkele spijt van de mail die ik gisteren verstuurde om het traject mental coaching af te lassen. Ik ben er duidelijk nog helemaal niet rijp voor. Confrontatie is er al meer dan genoeg. Gezien worden, gehoord worden, zelf luisteren, actief zijn, aanwezig zijn, … kunnen/mogen we ook nog een beetje ‘gewoon’ doen en ‘genoeg’ zijn (Ik verwijs heel graag naar een lezing van Dirk De Wachter: maak weer ruimte voor verdriet?) Het leidt ons naar ongekende valse hoogtes met een lege en diepe afgrond. Neen … geen enkele spijt!

En toch, ook angst want vanaf september: 2 meiden op internaat, zoonlief terug naar school, manlief vele uren aan het werk, vriendinnen aan het werk. Ook ik heb werk te doen, en er zijn de uitlaatkleppen als boeken, muziek of koken. En toch, een ‘is-dat-wel-voldoende’ en ‘ben-ik-hiermee-wel-tevreden’ gevoel dat overheerst.

Dan krijg ik net deze namiddag een berichtje van mijn maatje, steun en toeverlaat. Noem het zoals je wil maar voor ons is het zielsverwantschap:

“Ik merk echt dat ik nog niet helemaal terug ok ben hoor. Ik mis je, echt waar. Heb je nodig om te kunnen functioneren.”

Wel weet je, het zou evengoed een bericht van mij aan jou kunnen zijn, beste vriendin. Ik voel me net zo. Ik voel me tegelijk best ok en helemaal niet ok. Balanceren op een wankele koord.

Maar even is er nog iets anders dat me overmand na het bericht: dankbaarheid. Ik ben zo blij dat jij dat zomaar durft uit te spreken: “ik mis je”.*

En ik denk, weet, voel … we hebben elkaar hard nodig op deze rollercoaster: de zware momenten, de mooie momenten, de kleine stapjes vooruit, de kleine en tegelijk grote overwinningen op onszelf én anderen, zotte momenten, een slappe lach, een traan, een ontspannen moment, een persoonlijke grens die we verleggen, een tegenvaller, een duik in het diepe of minder diepe, … .

Missen en houden van …

* En dan durf ik me nog af te vragen: erg of niet erg dat we elkaar missen?! Ik vind het eigenlijk helemaal niet erg verdomme. Als daar al de ruimte niet voor zou mogen zijn, om iemand die je zo nauw aan het hart ligt zo nu en dan eens keihard te missen?

Wat afstand van tijd tot tijd is absoluut noodzakelijk, iedereen heeft wel eens ruimte voor zichzelf nodig om te functioneren. Maar missen kan en mag altijd. Het gevoel te weten dat je er bent, maakt alles goed. Of je er nu bent vele kilometers verder, aan het werk, in je vrije tijd, onderweg met je gezin, onderweg met vrienden, collega’s of kennissen … ik weet dat je er bent. En dat voelt goed. Dat is oprechte, echte vriendschap!

Ik heb het altijd al heel lastig gevonden om uit te spreken tegen iemand “ik hou van jou”. Ik zeg het tegen mijn man en kinderen. Omdat mensen daar niet vreemd van opkijken. We hebben het volste recht en het is volkomen normaal om van onze partner te houden en dat uit te spreken. Het klinkt ook heel natuurlijk als je je kinderen vertelt dat je van ze houdt. Niemand heeft het daar moeilijk mee.

Maar we worden toch ook vaak opgevoed met een visie om voldoende afstand te houden en te bewaren tegenover de mensen rondom ons. Ik denk dat het daardoor komt, dat ik het lastig vind om het ook tegenover vrienden uit te spreken. Maar ik ben er uit geraakt dat “houden van” voor mij zoveel meer betekent dan houden van mijn partner en mijn kinderen. Tegen mijn nichtje van vijf floep ik het er gewoon uit, ook als omstaanders meeluisteren. Zelfs dan kijkt niemand er vreemd van op. Maar durf je over een bijzondere vriend of vriendin uit te spreken dat je van ze houdt, dan kijken mensen plots op. Vreemde gedachte? Rare uitspraak? Weet je dat het me eigenlijk niet langer kan schelen.

Oh ja, er zijn mensen rond mij waar ik echt van hou, los van mijn partner, mijn kinderen en mijn naarste familie. Ze zijn zeldzaam, maar ze zijn er zeker en vast. En bij “ik hou van jou” hoort ook “ik mis je”. Ik trek het me niet langer aan als het vreemd zou klinken. Punt.

Houden van en missen komt in zoveel gedaanten en zoveel vormen. Mensen moeten leren om er af en toe wat minder dubbelzinnig over te oordelen.

Alweer een bijzondere en unieke levensles die ik van jou leerde … merci maatje!

“Only once in your life, I truly believe, you find someone who can completely turn your world around. You tell them things that you’ve never shared with another soul and they absorb everything you say and actually want to hear more. You share hopes for the future, dreams that will never come true, goals that were never achieved and the many disappointments life has thrown at you. When something wonderful happens, you can’t wait to tell them about it, knowing they will share in your excitement. They are not embarrassed to cry with you when you are hurting or laugh with you when you make a fool of yourself. Never do they hurt your feelings or make you feel like you are not good enough, but rather they build you up and show you the things about yourself that make you special and even beautiful. There is never any pressure, jealousy or competition but only a quiet calmness when they are around. You can be yourself and not worry about what they will think of you because they love you for who you are. The things that seem insignificant to most people such as a note, song or walk become invaluable treasures kept safe in your heart to cherish forever. Memories of your childhood come back and are so clear and vivid it’s like being young again. Colours seem brighter and more brilliant. Laughter seems part of daily life where before it was infrequent or didn’t exist at all. A phone call or two during the day helps to get you through a long day’s work and always brings a smile to your face. In their presence, there’s no need for continuous conversation, but you find you’re quite content in just having them nearby. Things that never interested you before become fascinating because you know they are important to this person who is so special to you. You think of this person on every occasion and in everything you do. Simple things bring them to mind like a pale blue sky, gentle wind or even a storm cloud on the horizon. You open your heart knowing that there’s a chance it may be broken one day and in opening your heart, you experience a love and joy that you never dreamed possible. You find that being vulnerable is the only way to allow your heart to feel true pleasure that’s so real it scares you. You find strength in knowing you have a true friend and possibly a soul mate who will remain loyal to the end. Life seems completely different, exciting and worthwhile. Your only hope and security is in knowing that they are a part of your life.”
Bob Marley

Inge – augustus 2018

2 gedachten over “Er zijn zo van die dagen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s