BEINSPIRED

Neem je tijd

neem je tijd …

Het ‘controlefreak-knopje’ is er niet eentje dat we zomaar aan en uit kunnen zetten. Mensen mogen je nog zo hard aanmoedigen om tijd en rust te nemen en te genieten van de stilte, tegelijk laten ze dat soms met alle goedbedoelde raad en daad net niet toe.

“Begrijp me
Oordeel niet
Veroordeel niet
Eens niet denken
eens niet zijn
lijkt me heerlijk”
(Liesbeth)

Loslaten, je tijd nemen, rust toelaten, stilte vinden … het is een continue proces van zoeken, geven en nemen. Een proces dat we elk voor onszelf moeten kunnen en mogen invullen los van de mening en het advies van een ander. ‘Rust toelaten’ staat evenveel synoniem voor  ‘met rust gelaten worden’.

Hoe goed bedoeld raad en daad ook mag zijn, soms willen we gewoon … met rust gelaten worden.

Dagboekfragment – juli 2018 – Liesbeth
4/7/2018 ‘nacht’
Komt dat hier ooit nog goed? Eindeloze stress als ik maar aan mijn werk denk. Ze laten me niet met rust. Ik wil rust, echt NU! Laat me zijn. Ik wil niet meer terug. Ik wil dat alles achter de rug is. NU! Maar neen, mag ik je bellen? NEE! Ik wil niet liever dan alles doorknippen met een schaar. Alles achter me laten een nieuwe start nemen. LAAT ME GERUST, ik wil niet en ik kan niet. Laat me rust vinden in hoofd en leden. Mijn hart klopt letterlijk in mijn keel. Mijn rechter ooglid knippert voortdurend. Ik voel letterlijk chaos in mijn hoofd. Als ik om 2 zaken naar de winkel moet, vergeet ik de helft. Ik voel me schuldig over van alles en nog wat. Sorry. Waarom begrijpen mensen mij niet. Wil iedereen mij overtuigen? Neem alle tijd zeggen ze vooraleer te beslissen. TIJD ik wil geen tijd, ik wil RUST. Rust in mijn hoofd , rust in mijn huis.
7/7/2018 ‘beschikbaar’
Waarom toch? Ik krijg telefoons, berichten terwijl ik uitdrukkelijk om RUST vraag. Ik wil voor één keer zelf beslissen voor wie ik er wel en voor wie ik er niet ben. Facebook en Messenger gedeactiveerd, dat geeft me al een goede vorm van rust. Wat niet weet, niet deert. Grenzen stellen, grenzen leggen in een ongestructureerde wereld is geen evidentie. Neen, je moet niet altijd beschikbaar zijn, maar wel wanneer ik het verwacht. Neen, je mag doen wat je wil, maar niet als ik iets anders in gedachten heb. Je mag , maar je mag niet.
7/7/2018 ‘geen zin in!’
Ik heb geen fut, geen energie, geen ZIN om te antwoorden op berichten en telefoons van vrienden, collega’s. Ik voel me daar deels schuldig over, maar ik kan het niet. Ik wil met RUST gelaten worden… Zelf kiezen bij wie ik nu wil zijn en wil praten. Mensen die belangrijk voor me zijn. Ik besefte daarnet dat ik NU moet leven, niet hopen op wat komt. Want als je oud bent, ben je oud. Leven en zijn wie IK ben, waar ik voor sta en wat IK belangrijk vind.
8/7/2018 ‘een leeg hoofd?’
Waarom toch? Waarom vanaf het moment dat ik mijn ogen opendoe, komt die mallemolen weer te draaien in mijn hoofd? Ik MOET nog dit, ik MOET nog dat en dat MOET wel NU gebeuren. Ik kan niet blijven liggen, niet nog wat soezen, niet genieten van mijn slapende echtgenoot naast me. Ik moet er NU uit want ik moet… Een leeg hoofd bestaat dat? Eens aan NIETS denken, maar gewoon genieten van het hier en nu?

De stilte …

We zullen de zomer van 2018 niet gauw vergeten: bloedheet was het, en er was meer. We hadden nood aan rust. Allebei. En stilte om ons heen. Niets mooier dan elkaar dat ook te gunnen in de wederkerigheid van onze vriendschap. Maar wat is dat eigenlijk, stilte … vroeg ik me plots af. Ik kon er niet op antwoorden, of ik net rust of onrust in de stilte vond.

Love always wins.(2)

Dagboekfragment – augustus 2018 – Inge
Stilte kan rustgevend zijn, stilte kan gewoon stil zijn, stilte kan beangstigend zijn
Respect … Ik hou van stilte en van rust, van het elkaar geRUST laten en geRUST zijn. Ik respecteer het ook voor een ander want het is de absolute voorwaarde voor een langdurige en goeie verstandhouding. De mensen waar ik van hou verdienen het. Het is met stip de belangrijkste waarde in mijn persoonlijk bestaan. Respect. Hand in hand met vertrouwen. Ook al heeft niemand er een boodschap aan, ik voelde me er al zo vaak in gebruikt en door geschonden. Ondanks het verzoek om een beetje rust en stilte, toch lastig gevallen worden. Het ligt ongetwijfeld aan mij. Denk ik. Te naïef of goedgelovig. Het maakt van mij een zwak mens. Denk ik. Helaas … vertrouwen al vaak geschonden. 
Tegelijk … Een korte boodschap, een rustgevend berichtje, een teken af en toe van de mensen die me dierbaar zijn, die me dat respect en vertrouwen meer dan waard zijn, die de ruimte en de rust zo hard verdienen; het kan deugd doen en opluchten. Dan weet je dat het goed gaat, dat alles ok is. Dat loslaten niet vergeten is. Dat de stilte geen afwijzing is. Zoals het briefje dat je krijgt van je kinderen die op kamp zijn, het sms’je van je echtgenoot die later dan voorzien thuis zal komen, een WhatsAppje van je broer die laat weten dat alles goed gaat op het werk, … zoiets. 
Kop op hol …  Niemand hoeft het te begrijpen, deze kop-op-hol-poetspats. Ik weet niet eens of ik het zelf begrijp, mezelf begrijp. Ik heb nog een lange weg te gaan, besef ik. Meer dan ooit. Het moet gaan. Ik doe het gaan. Nog beter, we doen het gaan. Maar van dat laatste, daar heb ik jammer genoeg en niet helemaal onterecht soms twijfels over. Ons verleden pakt ons wel vaker op snelheid in het nu. Vreselijk gevoel. En toch moeten we ook kunnen loslaten om in vertrouwen verder te gaan.
Voor mijn vriendin … Ik hoop dat het lukt, dat het mij lukt, dat het jou lukt, dat het ons lukt. En vooral dat we ook samen nog vaak mooie drukke, gekke, luide maar ook rustige en stille momenten kunnen en mogen beleven als we daar nood aan hebben. Stilte is ok, rustpauzes zijn ok. Ze verdienen in een echte vriendschap absoluut respect. Ik hou mij er aan. Ik wil dat je dat weet. En ik wil dat je weet, dat je waarschijnlijk maar half beseft, hoeveel je voor mij betekent … ook in de momenten van stilte tussen ons.

Stil vallen

We worstelden allebei met de onrust van tijd en stilte. Ik dacht terug aan de keren dat ik te midden van de onrust de stilte terugvond op mijn yogamatje. Het proberen waard, dacht ik, en ik nam dat meteen ernstig en maakte een afspraak, voor ons allebei. Een verhaal op zich: drie yogamatjes, een lerares en twee vriendinnen


Liesbeth en Inge 13/02/19

 

2 gedachten over “Neem je tijd”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s