BEINSPIRED

De schaamte voorbij

Ligt het aan mij? Ik weet het niet, maar ik heb het steeds moeilijker met de life coaches die als paddenstoelen uit de grond schieten en hun mening overal te pas of te onpas te berde brengen. Ongewild komen steeds de gekende ‘Jambers’ vragen bij mij naar boven: Wie zijn ze? Wat doen ze? Wat drijft hen?

Zelf volgde ik  vorig jaar nochtans ook een opleiding mental coaching, en net die opleiding brengt me bij datgene wat ik vandaag even kwijt wil. Ik leerde daar net om de ander in zijn kracht te zetten, te geloven dat die ander met zijn problemen veel sterker is dan je initieel zou denken. Het leerde mij om anders in het leven te staan, meer nog, ik durf te zeggen dat ik door deze opleiding een andere zorgverlener werd.

Als zorgverlener moeten wij niet altijd de alleswetende zijn, we hoeven niet klaar te staan met 101 tips om de problemen van de ander aan te pakken of op te lossen. Die ander is perfect in staat om dat met enige ondersteuning, coaching, zelf te doen.

Ik erger me dan ook te pletter, meer nog, ik voel me zelfs beledigd als ik weer maar eens één van die coaches hun ‘lijstjes’ zie bovenhalen. Vorig weekend las ik een lijstje met tips voor meer veerkracht, opgesteld door een coach/expert in burnout preventie. De haartjes op mijn armen kwamen letterlijk overeind te staan. Het raakte mij diep.

Fragment uit mijn dagboek op 8/07/2018:

“Begrijp me, oordeel niet, veroordeel niet…”

Liesbeth

Jammer genoeg moest ik vorige zomer zelf aan den lijve ondervinden wat een burnout met een mens kan doen.

En dan die lijstjes, die nietszeggende slogans als ‘neem je leven in handen’, ‘zeg ja tegen het leven’, ‘zeg ja tegen jezelf’, … . Bij mij werkt dat niet, echt niet, integendeel het roept een soort aversie bij mij op.

Vingerwijzend. Precies alsof burnout bestaat, alsof het om een exacte wetenschap gaat en te voorkomen is door ja tegen het leven te zeggen.

Geloof me vrij, ik heb meer dan ja gezegd tegen het leven, was me bewust van eigen sterktes en valkuilen en toch werd burnout ook mijn deel. Het kwetst mij om dergelijke artikels te lezen, alsof ik er zelf om gevraagd heb. Alsof door het minutieus volgen van lijstjes boordevol goedbedoelde raad er geen sprake zou geweest zijn van een burnout.

Stop met dat belerend vingertje, stop met die onnozele lijstjes en met die nietszeggende slogans. Of voor mijn part, ga er gewoon mee door, maar noem jezelf dan niet langer coach.

Een coach moet de ander in zijn kracht zetten en dit doen we NIET door te adviseren, maar gewoon door te luisteren, te stimuleren en te geloven dat die ander perfect zelf in staat is om zijn eigen lijstje samen te stellen aangepast aan zijn eigen noden en behoeftes.

Fragment uit mijn dagboek op 10/07/2018:

Iedere dag is een gevecht in woorden en eindigt in ruzie. Ja ik ben het, het is ik, ik, ik.

IK kan er niet tegen. Ik kan er niet tegen dat ik in een ander zijn ogen iets FOUT doe.

Ik voel de pijn, lastig want ik wil het wel goed doen.

MOE

RUST

TRANEN

FOUT

Liesbeth

Liesbeth – 04/03/19

Een gedachte over “De schaamte voorbij”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s