BEHEALTH

Reset, start … go

Ik kan het me nog heel goed herinneren. Het was ergens begin maart vorig jaar. Ik kreeg een mailtje met de titel ‘Online platform over hoop na een ernstige diagnose’ en de vraag of ik bereid zou zijn hieraan een bijdrage te leveren.

Ik was meteen verkocht voor het concept en het uitgangspunt van de nieuwe reeks “RESET“: inspirerende verhalen van mensen voor mensen, over vallen en opstaan, over het leven na een diagnose en met een aandoening, over ‘hoop’.

Alleen … ik dacht niet dat mijn verhaal in het geheel zou passen. Die twijfel sprak ik ook meteen uit over de telefoon. Toch kwam ik er niet zo snel van af. Sofie, documentairemaker, wist me te overtuigen. Ik hield in die periode een blog bij en voor haar was het blijkbaar heel duidelijk: jouw verhaal past absoluut binnen het RESET concept.

Ik blijf er bij, mijn verhaal (LINK: “de ziekte een plaats geven maakte me sterker) is niet anders dan dat van zoveel andere mensen die geconfronteerd worden met een diagnose. Doorheen de jaren heb ik met vallen en opstaan wel geleerd dat rond colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn – en dat geldt uiteraard voor heel veel andere diagnoses ook – nog te vaak taboe hangt. Als ik met mijn verhaal naast de vele andere ervaringen, op een hoopvolle en positieve manier (h)erkenning kan en mag geven, dan doe ik dat. Uiteraard.

Voor wie iets aan zijn situatie wil veranderen, voor wie het leven met een chronische aandoening graag een plek wil geven en ergens wil accepteren is mijn persoonlijke boodschap misschien: “weet dat de motivatie enkel en alleen uit jezelf kan komen, jij bent het die de touwtjes in handen hebt. Besef tegelijk wel dat je je daarbij kan en mag omringen door mensen die zich voor jou openstellen en een schouderklopje, bemoedigend woord, reikende hand of duwtje in de rug willen geven zonder (voor)oordelen. Gedeelde zorg is zoveel krachtiger dan dat je er alleen voor staat!”

Ik ben dankbaar …

Begrijp me niet verkeerd: niet omdat de ziekte op mijn pad kwam, want het is en blijft nog altijd mijn grootste vijand. Wel omdat de ziekte me doorheen de jaren gemaakt heeft tot wie ik ben:  “gewoon Inge”, de echtgenote, de mama, de ondernemer, de vriendin … met of zonder colitis ulcerosa, wat maakt het uit? Mijn motto werd: “Ik heb een ziekte maar ik ben ze niet.” En ik beken, ik moet het voor mezelf blijven herhalen. De onzekerheid en de angst overvallen me soms ook nog helemaal ‘out of the blue’.

Intussen zijn we maart 2019. Het was heel stil het voorbije half jaar. Het onuitputtelijke enthousiasme was uitputtender dan ik ooit kon vermoeden. Ik had de ruimte en de rust nodig om te landen na een erg druk en confronterend jaar met een agenda vol engagement. Niet alleen mij heeft het deugd gedaan maar ook mijn partner in crime en allerbeste vriendin. Min of meer op hetzelfde moment werd ook zij geraakt door de eindigheid van doorgedreven engagement.

Ik had, in samenspraak met haar, deze bijdrage voor RESET dan ook even on-hold laten plaatsen. Een woord van dank is hier op zijn plaats, aan de makers van het programma, voor hun begrip en geduld. We zijn er allebei opnieuw helemaal kaar voor!

RESET … START … GO

my-quotes


Inge – 06/03/19

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s