BEFRIENDS

Ontladen

Kleine meisjes worden groot …

Enkele jaren geleden kreeg ik een geschenk van mijn moeder. Toen ze het me overhandigde zei ze er uitdrukkelijk bij: “het stelt echt niet veel voor hoor, ’t is maar iets kleins”. Toen ik de verpakking van dat kleine cadeau open maakte en ik het opschrift zag was ik op zijn minst overdonderd én ontroerd:

“Je bent geliefd voor het KLEINE MEISJE dat je was,

de VROUW die je geworden bent

en de geweldige DOCHTER die je altijd zult zijn.”

De theedoek krijgt, vele wasbeurten later, nog steeds een vast plekje in mijn keuken. En af en toe trekt het opschrift heel bewust mijn aandacht.

Is dat nu ouder worden…

Vroeg ik me eerder deze week af. Te midden van mijn eigen opgroeiende kinderen sta ik er steeds vaker bij stil: kleine meisjes worden groot, in sneltempo! En loslaten als moeder hoort daar duidelijk bij. Het is best wel confronterend! Zeker wanneer examenperiodes afgesloten worden met uitstapjes onder vriendinnetjes en daar ook al zonder-volwassenen-in-de-omtrek slaappartijtjes aan zee bij horen. Deze moeder heeft er moeite mee. Ik beken!

En ik besef aansluitend, ik mag me écht gelukkig prijzen, gezegend met een vriendin die ruim zes jaar meer ‘levenservaring’ heeft én dochters die net ietsje ouder zijn.

In zoveel opzichten merken we het niet, die paar jaar die tussen ons in staat. We maken er de meest hilarische grappen over. Ik durf er haar met een knipoog op wijzen, dat ik toch wel de jongere versie ben. En zij confronteert me ook maar al te graag: jij bent nog zo groen achter jouw oren.

Op andere momenten beseffen we allebei dat het zo’n fantastische meerwaarde is, dat kleine verschil in leeftijd tussen ons. Voor allebei. In tijden van familie-crisisjes groot en klein vinden we de weg naar elkaar voor een luisterend oor, goeie raad, schouderklopje en zoveel meer. In wederkerigheid. Het thema ‘kleine meisjes worden groot‘ maakt daar intussen absoluut deel van uit.

Ontladen …

Toen ik eergisteren tijdens een avondles de opdracht kreeg om na te denken hoe ik ‘ontladen’ voor mezelf zou invullen schreef ik op een groot blad de woorden ‘bleiten’, ‘eens hard met een deur slaan’, ‘de slappe lach’, ‘een knuffelmoment’ en ‘afzonderen met muziek’.

Die ‘slappe lach’ stond gauw op papier. Een paar uur daarvoor was het (weer) eens van dat. Ontlading van tóp-formaat!

Zij: “voor mij GEEN wit wijntje hoor tijdens deze netwerkdrink!”
Ik: “Dat is nu eens straf gesproken!”
De bediening niet veel later: “Wat kan ik jullie aanbieden om te drinken?”
Zij: “Een wit wijntje graag!”
Wij twee…
In een deuk.
Natuurlijk!

Maar ook dat van het ‘bleiten’ was niet moeilijk om neer te schrijven. Ik had het nog net daarvoor ‘toegepast’, onderweg naar de les, een leerrijke namiddag achter de rug, een boeiende netwerkbabbel rijker en een snelle telefonische controlecheck onder het autorijden door of alles wel vlekkeloos verliep op het thuisfront, rondfladderende dochters inclusief.

Hoe kon ik het nu toch weer voor mekaar krijgen om te gaan janken? Shame on me! Niemand die dit hoeft te weten, dacht ik bij mezelf! Helaas … tot onze ‘besties’ WhatsApp conversatie er weer tussen kwam en ik opbiechtte met de ‘aap-die-zijn-gezicht-bedekt’ emoticon er achter aan …

Ik: Best wel treffend, dat ik zo nodig even moest janken!? Ontladen noemen ze dat.
Zij: Niet meer dan normaal, als je je volop ‘smijt’, moet je af en toe eens ontladen, toch? En huilen is voor mij vaak nog de meest efficiënte manier.”

Dat het verdorie echt deugd doet …

De bevestiging van de zes-jaar-oudere vriendin (sorry lieverd dat moet er hier echt bij), te midden van mijn nog-zo-groen-achter-de-oren bekentenis (ja ook dat mag er voor een keertje bij).

Hoe bijzonder is dat niet, die band met iemand, waarmee het soms van lachen naar huilen gaat in enkele seconden en andere keren dan weer van huilen naar lachen in geen tijd. Maar boven al, dat fantastisch mens die mij in het lachen én het huilen (h)erkent. Ontlading op zich! En daar ben ik nu eens zo dankbaar voor dat het, wat mij betreft, hier een plekje verdient!

Tot slot, dat van die aap-die-zijn-gezicht-bedekt emoticon? Ah… daar creërden we doorheen de vele lach-en-bleit-shame-on-me scènes intussen een gepersonaliseerde lach-én-huil-proof versie van…

nor


Inge – 06/04/19

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s