BEFRIENDS, BEINSPIRED

De pannen van het dak

Dat het leven geven en nemen is, daar stond ik vorige zaterdag bij stil;
nu de veertig op de loer ligt en 15 jaar huwelijk op de teller staat …

Beste familie, lieve vrienden, fijne kennissen,

ik wou vanavond mijn wederhelft heel graag aan het woord laten maar hij drukte me op het hart: “Doe jij maar, ik voer het woord al genoeg thuis.” Je ziet, na 15 jaar huwelijk houden wij de balans nog altijd ‘samen’ in evenwicht.

We willen jullie bedanken voor jullie aanwezigheid vanavond. We hebben er lang over getwijfeld, of 2 x 40 en 1 x 15 wel voldoende is voor een feestje. We waren niet helemaal overtuigd want wat is daar nu zo bijzonder aan? Maar toen ik enkele maanden terug ons trouwalbum opensloeg en terugblikte op ons huwelijksfeest op 17 april 2004, kreeg ik het precies warm én koud tegelijk.

58068402_128177778336761_6108327755663802368_n

KOUD en WARM…

Een beetje koud

Er zijn de voorbije jaren mensen heen gegaan, dierbare mensen oud én jong;

die er door leeftijd, ziekte of tegenslag vandaag niet meer bij zijn,

vrienden die we onderweg uit het oog verloren,

anderen die doorheen de jaren hun ware gezicht en aard lieten zien.

Maar …

En ik kijk even in de richting van Kristofs grootvader: jij haalde laatst een fijne herinnering aan Victor, eentje van op het lentefeest van onze dochter in 2013. Wie er toen ook bij was herinnert het zich ongetwijfeld. Jij en de andere pepe’s … samen aan tafel met dat glas wijn en die pint. Dát zijn de momenten die we koesteren.

Vandaar, ik kreeg het ook een beetje warm vanbinnen. Het besef wat die 15 jaar huwelijk ons schonk aan onbetaalbare rijkdom …

Die goeie en warme band met onze ouders, jullie steun op zoveel verschillende manieren;

Ons ‘jong geweld’, jullie houden ons letterlijk en figuurlijk jong en met de voeten op de grond;

Onze broer en zus, met elk hun gezin, neefjes en nichtjes die samen met onze drie tieners zoveel leven in de brouwerij brengen;

Dichte en verre familie en vrienden die de voorbije 15 jaar een nog dierbaarder plek kregen dan voordien, die we in de drukte van ons eigen gezin wel eens uit het oog verliezen maar altijd weer op de een of andere manier ons pad kruisen in kleine en grote vreugdemomenten en in kleine en grote verdrietjes;

De fijne mensen waar we mee samen kunnen en mogen werken op professioneel vlak en die de motor van ons bedrijf samen met ons draaiende houden, onze MEDE-werkers en SAMEN-werkers;

Myriam, de voorbije 10 jaar deed je zoveel meer dan de was en de plas bij ons thuis, je werd gewoonweg een stukje van ons gezin. En vandaag willen we jou daarvoor eens in de bloemetjes zetten. De was en de plas, die zijn het minste van onze zorgen, we wensen je vandaag vooral veel goeie moed en ook zonder was en plas blijf je een bijzonder stukje van ons gezin!

Er werden ook nieuwe banden gesmeed met mensen waarvan we 15 jaar geleden nooit hadden gedacht dat ze ons pad zouden kruisen,

Al drie jaar lang mijn steunpilaar en klankbord, bedankt Liesbeth om er steeds weer te zijn en te luisteren, bedankt voor al die momenten waarop we lachen om het huilen en huilen van het lachen, bedankt om van mij de Inge te maken die hier vandaag dit praatje staat uit te kramen, je bent mijn niet-zus-en-toch-ook-zo-veel-wel-zus geworden.

VALLEN en OPSTAAN…

Het fotoalbum, dat toch precies al een heel heel heel klein beetje ‘gelig’ wordt, deed me natuurlijk ook stilstaan bij het groeien en bloeien samen met dat andere klankbord en die wederhelft van mij, Kristof,

Soms struikelen of vallen we wel eens;

een boze blik, vaak te weinig tijd, momenten waarop we niet goed in ons vel zitten, de pijntjes en kwaaltjes hier en daar die we trotseren, de verplichtingen en afspraken die we ‘moeten’ nakomen, het gebrek aan uren in een dag en het gebrek aan dagen in een week om stil te staan en tijd voor elkaar vrij te maken …

Maar elke keer staan we ook weer recht;

Omdat we samen sterker zijn dan alleen, alle wegen leiden ons telkens weer naar dat ene huis – onze thuis -, met dank aan familie en vrienden die ons met warmte omringen, onze drie kinderen die ons keer op keer laten zien en voelen hoe belangrijk dat warme nest wel is …

De PANNEN van het DAK …

pannenvanhetdak001

Ik eindig graag met een anekdote …

Weet je nog, Kristof, toen wij 15 jaar geleden na een weekje huwelijksreis terug thuis kwamen? Die recuperatiedakpannen die ik met een schuursponsje had opgeblonken tussen studies en examens door, die dakpannen die ik netjes in houten bakken gesorteerd had, die dakpannen die jij later nog zou nodig hebben voor op het dak van ons ‘kot’ achter het huis, …

Die dakpannen lagen netjes uitgestald over onze oprit, van aan de straat tot aan de garagepoort. Ik dacht dat ik het kreeg! Een brok ongeloof, want die grap paste niet in mijn structuurhoofd en al zeker niet na het vele werk die ik er tegen mijn zin al had ingestoken. Wie deed nu zoiets? Mijn zorgvuldige werk zomaar even plagerig onderuit halen én me ook nog eens dwarsbomen op terugweg van huwelijksreis!!! Jij zei, “komaan Inge! Zie er nu toch eens de humor van in. Zo erg is dat toch niet? We rapen die samen op en leggen ze terug in de bakken tot we ze nodig hebben. Verdorie toch!”

Het is een anekdote waar ik soms aan terug denk. De dakpannen liggen intussen al vele jaren netjes op het dak van ons kot. Geen mens die er nog van wakker ligt dat het stelletje vrienden ze als ‘trouwcadeau’ uitstalde op de oprit. Zelfs ik lig er niet langer wakker van en moet spontaan beginnen lachen.

Om hun deugnieterij.

Om mijn emotionele en pietluttige doen en de af-en-toe-overdreven structuurmens in mezelf.

Om jouw nuchtere kijk en praktische aanpak, Kristof.

Omdat dat gewoon ‘ons’ is.

HET BESEF …

Het openslaan van dat album en de mijmeringen die daarbij naar boven kwamen, wel, mede daardoor vieren we vandaag dit feest. Want van tijd tot tijd, een toast op mekaar én op het leven, dat houdt ons doorheen de vele bochten die dat leven brengt, op het rechte pad!

Dank jullie wel!

 


Inge – 29/06/19

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s