BEFRIENDS

Kreuken

Ik heb het nooit graag gedaan, en sinds ik een ingreep aan mijn rug moest ondergaan, doe ik het gewoon niet meer, of toch bijna niet meer. Strijken, het is voor mij een totaal zinloze bezigheid. We hebben het vaak over zinloze acties in de zorg, maar ook ons dagelijks leven is doorspekt met zinloze activiteiten. Dingen waarvan we vinden dat we ze moeten doen omdat het nu eenmaal zo hoort. Ik weet het niet, moeten we wekelijks een aantal uur besteden aan het glad strijken van kledingstukken die daarna toch terug verkreuken zelfs vaak al voor ze de kast weer ingaan?

BEFRIENDS

Er zijn zo van die dagen

Balanceren op een wankele koord ... Vandaag en eigenlijk ook gisteren al: overmand door een vreemd, leeg, waardeloos gevoel. Huilen of net niet, hyperventileren of net niet, controleverlies of net niet?