BEINSPIRED

Op eigen tempo ‘voluit’

Ik leerde intussen met vallen en opstaan dat het niet uitmaakt wat je doet in het leven, of dat een carrière uitbouwen is of je kiest om een rol als mama en echtgenote op te nemen. Als je je maar oprecht gelukkig kan voelen in de eenvoud van elke dag en in dat wat je doet en bijdraagt. Zelfs als je daar de onvoorziene omstandigheden van een wispelturige ziekte moet bijnemen.

BEHEALTH

Stuurloos

Wanneer je de controle dreigt te verliezen, of die eigenlijk al verloren bent al blijf je ontkennen, dan pas kom je in de verlegenheid. Dat overkwam me een drie- à viertal jaar geleden. Het was de ommezwaai in mijn ziektebeleving. Ik stond er plots niet meer alleen voor, er waren mogelijkheden en een waaier aan opties. Die werden me één voor één uitgelegd. En we namen ook keer op keer een volgende stap in het rijtje aan opties. Er werden vorderingen gemaakt … en ook momenten van terugval. Tot op vandaag. Zo beleef ik het althans.

BEHEALTH

Moreel

Het woord 'moreel' ... het bleef nazinderen bij Liesbeth en bij mezelf. Nog voor de column de Artsenkrant bereikte las ik de tekst en de 'mijmeringen' van Liesbeth na. Ik voelde instant de behoefte om er ook een vervolg op te schrijven, vanuit mijn eigen beleving, volwassen vrouw van eind de dertig en erg op mijn zelfstandigheid gesteld, af en toe geconfronteerd met de grenzen van die zelfstandigheid vanwege een chronische aandoening.

BEHEALTH

Zorg aan zet … want zorg, dat beroert iedereen!

Eén ding is intussen voor allebei absoluut helder: op de achtbaan van het leven ontsnapt niemand aan ‘kwetsbaarheid’! Vanuit die optiek durven we samen lansen breken en naast en met elkaar schrijven aan het toekomstverhaal van ONZE (gezondheid)zorg.